NK B - Groots met een zachte G

In de allerlaatste speelronde van een doldwaze competitie ging KV Drachten B1 er met het kampioenschap vandoor én met het felbegeerde ticket voor het eindtoernooi van de eerste klasse. Het werd een superdag met veel plezier, foute muziek, veel, heel veel zon en natuurlijk korfbal. Of zoals ze het in Brabant zouden zeggen: het was “Groots”- met een zachte G!

Het was best wel vroeg toen de bus van Paulusma het bekende territorium van de Sportlaan afreed op weg naar het verre Zuiden. Eindbestemming het Nederlands Kampioenschap van de eerste klasse in Tilburg. Vroeg of niet, de muziek van DJ Kleinhuis galmde al snel door de bus, gevolg door vele meezingers waarvan het merendeel niet zou misstaan in het “foute uur” van Q-Music. De stemming zat er dus al snel in en bleef gedurende de reis opperbest. Van zenuwen was niet veel te merken.

Na een rit van tweeënhalf uur was de bestemming bereikt. KV Tilburg beschikt over een mooi complex en alles was prima geregeld. We kregen een party tent tot onze beschikking en gedurende de dag ook een kleedkamer voor de besprekingen en verzorging van Redmar – die voor de gelegenheid zijn status als docent had moeten inwisselen en niet met “u” aangesproken hoefde te worden.

Na de presentatie en het oplopen van de teams – onder luid gejuich van de trouwe schare supporters - begon het een en ander toch wel wat serieuzer te worden en konden we ons langzaam opmaken voor de poulewedstrijden. Tegenstanders waren Woudenberg, Albatros en HKV Ons Eibernest. Allemaal goede ploegen en de vraag was hoe onze toppers van KV Drachten B1 zich zouden verhouden tot deze kampioenen? Tijd voor de voorbespreking. In alle rust werd ons strijdplan voor de eerste wedstrijd tegen Woudenberg doorgenomen. De vakken waren bekend en iedereen was er klaar voor! Misschien was het een voordeel dat velen van ons al eens op een NK hadden gestaan en daardoor wat minder onder de indruk waren van alle zaken rondom zo’n toernooi.

Of dat laatste heeft meegespeeld is moeilijk te zeggen, maar feit was wel dat we onze eerste wedstrijd tegen Woudenberg direct het initiatief namen. We waren scherp en fel zonder grote risico’s te nemen. Door snel combinatiespel en veel dreiging naar binnen, creëerden we veel kansen en binnen tien minuten stonden we al op een redelijk comfortabele 6-2 voorsprong. Maar Woudenberg was natuurlijk niet voor niets ook kampioen geworden en de achterstand werd verkleind tot 7-5. Op zo’n moment kun je als ploeg twee dingen doen: je raakt in paniek of – en dat is wat onze B1 deed – je gaat gewoon rustig door omdat je weet dat je als ploeg voor hetere vuren hebt gestaan. De 11-8 overwinning was dan ook meer dan verdiend en nog belangrijker: het was een prima uitgangspositie voor het vervolg van het toernooi.

De wedstrijden op zo’n NK volgen elkaar in rap tempo op en een half uur later moesten we al weer aan de bak: dit keer was de tegenstander Albatros B1, die de eerste wedstrijd nipt verloren had van HKV Ons Eibernest. Onze inschatting was dat Albatros net een tikkie beter was dan onze eerste tegenstander en dat we echt vol aan de bak zouden moeten om deze over de streep te trekken. Er zou vooral veel over de heren worden gespeeld en we waren dus gewaarschuwd. Maar ook nu was het KV Drachten die de toon zette en met scherp schoot! In de rust stonden we dan ook terecht met 7-3 voor. Het scenario van de eerste wedstrijd herhaalde zich. Albatros maakte na rust direct 7-4 en 7-5. Maar deze keer waren we wat minder goed in staat de tegenstoot te pareren. Waar we de eerste wedstrijd rustig bleven, gingen we nu forceren en maakten we onnodige fouten en kwam Albatros op 7-7. Met nog een minuut of twee lag alles open en met een prachtige aanval scoorden we de 8-7. Maar het antwoord volgde direct en het was weer gelijk. In de laatste minuut was het super spannend maar gelukkig hielden we het dicht met als resultaat een gelijk spel. Toch was er wel wat teleurstelling op de gezichten te bespeuren. We waren dichtbij onze tweede overwinning maar lieten het de tweede helft toch uit onze handen glippen.

Even weer de boel bij elkaar rapen, een massage van Redmar en een peptalk van de coaches en hup – op naar de laatste poulewedstrijd. Tegenstander: HKV Ons Eibernest. Een hele goede en complete ploeg die een aantal van ons nog kenden van het NK van vorig jaar en daar niet zo hele leuke herinneringen aan hadden overgehouden. Maar dat was toen en in de tussentijd hadden we als ploeg behoorlijk stappen gemaakt. Dus waarom zouden we niet kunnen stunten? Dat laatste zat er vanaf het beginsignaal eigenlijk nooit echt in. HKV bleek een maatje te groot en wij – wij konden niet dat overtuigende spel laten zien dat we in de eerste twee wedstrijden wel hadden laten zien. De 1-3 ruststand was overigens niet eens zo slecht maar het spelbeeld en het krachtsverschil gaf wel aan dat we op winst niet hoefden te rekenen. Op het andere veld stond Albatros op voorsprong tegen Woudenberg en het doelsaldo zou dan bepalen wie van ons op plek twee in de poule zou eindigen. De tweede helft gaf eigenlijk hetzelfde beeld als de eerste helft. HKV was de bovenliggende partij maar scoorde moeizaam. Zaak was om het verschil niet te hoog op te laten lopen. Bij een 2-7 stand leek het doek om plaats twee te zijn gevallen, maar we scoorden nog 2x en op het andere veld had Albatros inmiddels met 1 punt verschil gewonnen. In de laatste minuten die volgden werden we slordig en te gehaast en konden helaas niet nog een doelpunt maken. Eindstand 4-7. Maar was het genoeg voor plek twee?

Het rekenen begon en KV Drachten en Albatros hadden beide hetzelfde doelsaldo! En bij een gelijk doelsaldo is het aantal gescoorde doelpunten de doorslaggevende factor en die pakte net iets beter uit voor de ploeg uit Zwijndrecht. We konden ons opmaken voor de strijd om de vijfde plaats. Deze laatste wedstrijd was tegen Spirit. En grote complimenten voor onze toppers van de B1 – die na de teleurstelling van even daarvoor – met maximale overtuiging de wedstrijd in gingen en Spirit geen enkele illusie gaf wie hier de baas was! We wonnen met 12-8 en lieten weer ons sprankelende spel van de eerste anderhalve wedstrijd zien. Tegen het einde werd er nog alles aan gedaan om Anne-Nel haar eerste NK doelpunt te laten scoren en dat illustreert de ware aard van deze ploeg: KV Drachten B1 is een hecht team met de wil om samen het beste uit elkaar te halen! We wonnen en pakten daarmee een prima plaats 5 op het eindtoernooi.

En zo vertrok de bus aan het eind van een geslaagde, erg warme en behoorlijk intensieve dag weer richting Fryslân. Wellicht hadden we met een beetje mazzel wel iets hoger kunnen eindigen maar dat is een “als-scenario” en die tellen niet in de sport. Wat wel telt zijn de resultaten en die waren niet mals! We hadden twee wedstrijden overtuigend gewonnen, één wedstrijd gelijk gespeeld en slechts één verloren. Maar belangrijker: we hadden als ploeg deze prestatie geleverd en waar we soms in de competitie wel eens baalden van het spelen met drie vakken, lieten we nu zien over de volle breedte als team te kunnen presteren. En op zo’n intensieve dag is dat best prettig.

In de bus werd het muzikale arsenaal nog een tandje dubieuzer, maar dat deerde onze B1 toppers geenszins. Het van-links-naar-rechts lied deed de bus bijna kantelen – tot afgrijzen van de chauffeur. De oudere KV-ers haalden herinneringen op uit lang vervlogen tijden waarbij de prestaties een tikkeltje werden overdreven en met weemoed werd teruggedacht aan die tijd toen Drachten 1 nog op het aller hoogste podium acteerde. Maar terugkijken is niet nodig want met deze generatie toppers zal het slechts een kwestie van tijd zijn dat het groen-zwart weer bij de absolute top hoort. Daar waar Drachten 1 immers zelf al goede stappen zet! Want zoals ze het in Brabant zo mooi kunnen zeggen: ze zijn groots – met een zachte G!